Środa, 23 sierpnia 2017. Imieniny: Apolinarego, Miły, Róży Wyślij kartkę >>>
PDF Drukuj Email
Dodany przez | niedziela, 21 października 2012 22:25 | Poprawiony: niedziela, 03 sierpnia 2014 19:52
Porażająca głupota
Tak prosto jest oceniać. Ludzi, zachowania, zdarzenia. Tak łatwo, siedząc w wygodnym fotelu, przed monitorem komputera, wklepywać, co tylko myśl do głowy przyniesie. Często słowa raniące, twarde, ostre, bezpośrednie. Ocenić drugiego człowieka jest łatwo. Zwłaszcza z perspektywy własnego, w miarę wygodnego, poukładanego życia. Czegóż można bowiem więcej wymagać? Tak prosto, tak łatwo. Rano odwieźć dzieci do szkoły, potem na osiem godzin do pracy, z czego połowę spędzi się na plotkach ze współpracownikami, wyjściach na fajkę, przerwach na jedzenie, przeglądanie facebooka, sprawdzanie maili, potem szybkie zakupy, obiad, błogie lenistwo do wieczora, a następnie internet lub telewizja i spać. Prawda, że miły i sielski obrazeczek? Stąd właśnie rodzi się w ludziach przekonanie „ja wiem wszystko o świecie i o życiu”.

O powodach, dla których ludzie są przekonani, że siedząc w domu przed monitorem wiedzą „lepiej i więcej” niż ci, których pewne problemy na bieżąco dotyczą, można by dużo mówić. Jedni po prostu chcą się wyżyć, zaspokajając swoje malutkie ego, inni zaś lubią świadomość ?bycia lepszym?, a jeszcze inni dowalają z czystej zawiści. Często bywa, że i z własnej głupoty, jako że tej w świecie nie mało, bo jej nie sieją, a sama wokół pleni się jak chwasty jakie.

Nie wiadomo bowiem, do której kategorii przypisać wypowiedź typu: „takie duże dziecko, a w spacerówce jeździ, no co za głupia matka!” w chwili, gdy dziecko to, pomimo siedmiu lat, nie może uczynić choćby kroku w wyniku uszkodzenia narządu ruchu. Tak samo jak stwierdzenia typu „no proszę, jak ona ładnie robi kosi-kosi i bije brawo” wypowiadane słodkim sąsiedzkim tonem do dziewczynki z zespołem Retta, gdy wielokrotnie tłumaczyło się, że to żadne wyuczone „kosi-kosi”, a jeden z efektów występowania schorzenia. „Nie pracuje, siedzi w domu z dzieckiem, które i tak nic, tylko leży – tej to dobrze” - oto kolejna wypowiedź do kolekcji.

Już nie warto nawet próbować kategoryzować złośliwych wypowiedzi pod apelami zrozpaczonych rodziców, szukających pomocy finansowej dla swojego chorego dziecka, gdzie tylko się da. Tam dopiero widzimy popis złośliwości i głupoty ludzkiej. „Weź się do roboty, a nie ludzi naciągasz!”, „Widocznie zasłużyłaś na to i teraz masz!”, „Takie dzieci to powinno się dusić tuż po urodzeniu!”, „To na nich idą nasze podatki, oni nam wszystko zabierają!”, „Kto i po co takiego potwora trzyma?”, „To wszystko bujda, oni po prostu wyciągają pieniądze od naiwnych”. Kto śledzi, ten wie, jak okrutni potrafią być ludzie i co wypisywać. Ale jedne z najbardziej porażających głupotą brzmią mniej więcej w tym stylu: „To, co Cię spotkało, to najwidoczniej kara boska. Bóg Cię pokarał za Twoje grzechy. Gdybyś była pobożna i nierozwiązła, to na pewno by Cię to nie spotkało. Masz, na co zasłużyłaś!”.

Najbardziej zadziwiające jest to, że wszyscy ci, piszący czy wypowiadający takie słowa, są święcie przekonani o słuszności swych poglądów. Wierzą, że to, co głoszą, jest prawdą. Że wiedzą lepiej. Że się znają... I czasami aż szkoda, choć to mocno niemiłosierne stwierdzenie, że tylko część z nich doświadcza w życiu „znalezienia się po drugiej stronie”, w wyniku zaistnienia niepełnosprawności u nich samych bądź w rodzinie. A każdy z nich, choć raz, powinien doświadczyć braku pieniędzy dla jedynego dziecka na podstawowe artykuły, nie mówiąc już o kosztownych rehabilitacjach. Powinien przez tydzień wnosić na czwarte piętro nie chodzące czteroletnie dziecko i tachać za sobą przyciężki wózek. Powinien choć raz w życiu zdać sobie sprawę z faktu, że oto ukochana osoba nigdy, przenigdy, nie wypowie choćby jednego słowa. Choć raz poczuć beznadziejność, rozpacz, ból, nie przespać kilku nocy i usłyszeć od lekarza „przykro mi, nic nie można zrobić”. Może wtedy zastanowiłby się dwa razy, nim skomentuje w taki sposób tragedię innych osób.

Ale po co te rozważania? Głupota jest wszak nieuleczalna... To klasyczna walka z wiatrakami...

A może jednak nie...?

Rafał Wieliczko

Komentarze do artykułu mogą dodawać tylko zarejestrowani użytkownicy.

Najczęściej komentowane
obrazek
Dziecko niepełnosprawne
Przekleństwo... Tak! To jest przekleństwo! Nikt przecież na własne życzenie nie ...
Ilość komentarzy: 39
obrazek
Dziękuję, ale nie skorzystam?
Zastanawiałam się, czy w ogóle publikować ten artykuł. Ale ponieważ założeniem portalu ...
Ilość komentarzy: 39
obrazek
Renta socjalna
Tym razem coś z troszkę innej beczki, bo nie będzie to historia ...
Ilość komentarzy: 38
obrazek
(Nie) Taka sama
Niby jestem taka sama jak Wy. Niby mamy podobne problemy. A ...
Ilość komentarzy: 31
obrazek
Centrum Zdrowia Dziecka ? wstyd i hańba!
Chcemy zaprezentować Wam dzisiaj coś ważnego! Materiał, który dostaliśmy od pewnej mamy ...
Ilość komentarzy: 30
obrazek
Jaki jest cel niepełnosprawności?
Tylu wokół niepełnosprawnych... FOL co rusz prezentuje kolejnego podopiecznego fundacji, obecnie organizuje ...
Ilość komentarzy: 28
obrazek
FAR far away... czyli co ze mną? (wersja odświeżona)
Jak wiadomo, jedną z najskuteczniejszych metod nauki mobilności i samodzielności osób z ...
Ilość komentarzy: 26
obrazek
A my i tak Damy Radę!
Nawet w najśmielszych oczekiwaniach nie myślałam, że uczciwy od początku do końca ...
Ilość komentarzy: 25
obrazek
Tolerancja ? zbawienie czy przekleństwo?
Tolerancja ? modna i promowana przez środki masowego przekazu postawa społeczna. Za ...
Ilość komentarzy: 25
obrazek
Bo tatuś poszedł na piwo
Hanna słodką dziewczynką jest przeważnie ;) Jak nic jej nie dolega, czyli ...
Ilość komentarzy: 23
obrazek
?Nic się nie stało...?
Listopadowy temat, trochę smutny może, ale sensowny Dawno nie pisałam, nie ...
Ilość komentarzy: 21
obrazek
Wyrzuceni poza system
Przyczynkiem do napisania poniższego tekstu stał się artykuł ?Walka moja codzienna? opublikowany ...
Ilość komentarzy: 20

Kto jest Online

Na portalu jest teraz

0 użytkowników122 gości
X  Nie pokazuj więcej
Serwis wykorzystuje ciasteczka (cookies) w celu: utrzymania sesji zalogowanego Użytkownika, gromadzenia informacji związanych z korzystaniem z serwisu, ułatwienia Użytkownikom korzystania z niego, dopasowania treści wyświetlanych Użytkownikowi oraz tworzenia statystyk oglądalności czy efektywności publikowanych reklam.

Użytkownik ma możliwość skonfigurowania ustawień cookies za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Użytkownik wyraża zgodę na używanie i wykorzystywanie cookies oraz ma możliwość wyłączenia cookies za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Więcej informacji o celu ich używania w przeglądarce znajdziesz tutaj.